دور سقاخانه می گردد نسیم دانه می پاشد کنار حوض آب چادرش بوی زیارت می دهد بوی اشک و گریه و بوی گلاب آسمان چشم او پر می شود باز، از پرواز شاد کفتران صحن را آهسته جارو می کند خادمی با دستهای مهربان می نشیند در نگاه خیس او مثل یک گل، سایه فواره ها قلب من پر می کشد مثل نسیم هردومان هستیم مهمان رضا
